رباعی شمارهٔ ۴۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از دل شکستگی و جدایی صحبت می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که به او نزدیک نشود و احساس می‌کند که درایت و عقلش را نیز از او گرفته‌اند. او به وضعیت خود اشاره می‌کند که به حالت دیوانگی افتاده است و از ماجرای عاشقانه‌اش ناراحت و بی‌تاب است. به طور کلی، این شعر به تنهایی و درد دل عاشقانه اشاره دارد.
ببرید ز من نگار هم خانگیمبدرید به تن لباس فرزانگیم
هوش مصنوعی: عشق من نگارم را از من گرفت و اکنون به تنم لباس عقل و پختگی پوشانده است.
مجنون به نصیحت دلم آمده‌استبنگر به کجا رسیده دیوانگیم
هوش مصنوعی: مجنون به خاطر توصیهام به من آمده است، حالا ببین دیوانگیام به کجا کشیده شده.