رباعی شمارهٔ ۵۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند طلب یاری و کمک میکند. او خواهان آن است که مشکلاتش با لطف و کرم الهی آسان شود و دردش درمان گردد. همچنین، شاعر به ضعف و بینوا شدن خود اشاره کرده و از خدا میخواهد که هر آنچه شایسته و لایق اوست، فراهم کند.
یا رب تو به فضل مشکلم آسان کناز فضل و کرم درد مرا درمان کن
هوش مصنوعی: خداوندا، به لطف و بخشش خود، مشکلاتم را آسان کن و با رحمتت، درد و رنج من را درمان کن.
بر من منگر که بی کس و بی هنرمهر چیز که لایق تو باشد آن کن
هوش مصنوعی: به من نگاه نکن که تنها و بدون استعداد هستم، هر چیزی که شایسته توست، انجام بده.