رباعی شمارهٔ ۵۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به زبان فارسی بیانگر عشق و وابستگی عمیق به معشوق است. شاعر می‌گوید که صورت و معنا، هدف و مقصود زندگی و دین او تنها در وجود معشوق خلاصه می‌شود. او به نزدیکی و همدلی با معشوق اشاره می‌کند، همچنین از نوعی تناقض صحبت می‌کند که در عین نزدیکی، معشوق در عین حال به طور کامل در دسترس نیست. در نهایت، همه چیز به معشوق باز می‌گردد و او را کانون همه احساسات و تفکرات شاعر می‌داند.
ای در دل و جان صورت و معنی همه تومقصود همه ز دین و دنیی همه تو
هوش مصنوعی: ای محبوب من، تو تمام زیبایی و حقیقت در دل و جان منی. تو هدف و آرزوی من در دنیا و آخرت هستی.
هم با همه همدمی و هم بی همه توای با همه تو بی همه تو نی همه تو
هوش مصنوعی: تو با همه در ارتباطی و در عین حال، هیچکس را نداری. تو به گونهای هستی که با دیگران هستی اما در درون خود، تنها و بیکس به نظر میرسی، در حالی که در واقعیت تمامی وجودت همه را در بر میگیرد.