رباعی شمارهٔ ۶۰۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از دلتنگی و عذاب عاشقانه است. شاعر می‌گوید که هر چه دل و توجهش را به چیز دیگری معطوف کرده، همواره به یاد معشوقش بوده و توبه کرده است. حتی در حضور معشوق، بارها در خود شکسته و احساس کرده که توبه‌اش نتوانسته او را از عشق جدا کند. در واقع، این شعر نشان‌دهنده عجز و تسلط عشق بر دل است.
جز وصل تو دل به هر چه بستم توبهبی‌یادِ تو هر جا که نشستم توبه
هوش مصنوعی: جز با تو، دیگر به هیچ چیزی وابسته نشدهام. هر جا که باشم و بدون یاد تو به سر برم، به خودم وعده میزنم که دیگر این کار را نکنم.
در حضرت تو، توبه شکستم صد بارزین توبه که صد بار شکستم توبه
هوش مصنوعی: من در حضور تو بارها توبه کردهام، اما هر بار که توبه کردم، دوباره آن را شکستم.