رباعی شمارهٔ ۶۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به کسی اشاره دارد که در زندگی اش کارهای نیکو انجام نداده و فقط بدی کرده است و حالا به دنبال نجات و بخشش است. شاعر به او هشدار می‌دهد که بر امید به بخشش تکیه نکند زیرا کسی که اعمال نیکو نداشته، نمی‌تواند به راحتی از عواقب اعمال بد خود رهایی یابد. در واقع، عمل نکرده و کرده، در چشم خداوند یکسان هستند.
ای نیک نکرده و بدیها کردهوآنگاه نجات خود تمنا کرده
هوش مصنوعی: ای کسی که کارهای نیک انجام ندادهای و فقط به بدیها پرداختهای، حالا انتظار داری که نجات پیدا کنی؟
بر عفو مکن تکیه که هرگز نبودناکرده چو کرده کرده چون ناکرده
هوش مصنوعی: به کار عفو و بخشش امید نداشته باش، چرا که هیچگاه آنچه انجام نشده به اندازهی آنچه انجام شده، اعتبار ندارد.