رباعی شمارهٔ ۶۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به انتقاد از زاهدان و عواملی می‌پردازد که بدون آگاهی و علم به انجام اعمال مذهبی می‌پردازند. او می‌گوید که اگر کسی به مکان‌های مقدس برود یا اعمال مذهبی را انجام دهد بدون اینکه علم و آگاهی داشته باشد، کارش بی‌ثمر و نادرست است. در نهایت، شاعر نتیجه می‌گیرد که عمل بدون علم ارزش واقعی ندارد و به نوعی همانند این است که هیچ کاری نکرده است.
گر جا به حرم ور به کلیسا کردهزاهد عمل آنچه کرده بیجا کرده
هوش مصنوعی: اگر زاهد در جای ناچیز و بیمعنا، به حرم یا کلیسا برود، عمل او بیفایده و در واقع اشتباه است.
چون علم نباشد عملش خواهد بودناکرده چو کرده کرده چون ناکرده
هوش مصنوعی: اگر علمی وجود نداشته باشد، عمل هم به نتیجهای نخواهد رسید و بیفایده خواهد بود. در واقع، کسی که علم ندارد، هر کاری هم که انجام دهد، مانند این است که هیچ کاری نکرده است.