رباعی شمارهٔ ۶۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دریا و امواج آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که دریا نه چیزی را کم می‌کند و نه چیزی را زیاد، بلکه همواره در حال حرکت است. همچنین، عالم و واقعیت نیز از همین امواج تشکیل می‌شود و به عبارتی زمان به دو حالت پایدار تقسیم نمی‌شود. بل در هر لحظه، یک آن پایدار وجود دارد.
بحریست نه کاهنده نه افزایندهامواج برو رونده و آینده
هوش مصنوعی: این دریا همیشه در حال تلاطم است و هیچ گاه کم یا زیاد نمی‌شود. همچنان که امواج آن به پیش میروند و به آینده ادامه میدهند.
عالم چو عبارت از همین امواجستنبود دو زمان بلکه دو آن پاینده
هوش مصنوعی: عالم مانند همین امواج دریا است؛ زمان در آن وجود ندارد، بلکه همه چیز همواره در حالتی ثابت و پایدار قرار دارد.