رباعی شمارهٔ ۶۱۴
هوش مصنوعی: شاعر از گذر عمر و بیهودهگی آن ناله میکند و به دو عامل مهم اشاره دارد: لقمههای حرام و نفس آلوده. او از کارهایی که باید انجام میداده و نکرده، پشیمان است و افسوس میخورد که به خاطر اشتباهاتش، به حالتی ناخوشایند دچار شده است.
افسوس که عمر رفت بر بیهودههم لقمه حرام و هم نفس آلوده
هوش مصنوعی: افسوس که عمر ما بیهوده گذشت، هم با خوراک ناپاک و هم با نفس ناپاک.
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کردافسوس ز کردههای نافرموده
هوش مصنوعی: افسوس که کارهایی را که نکردم باعث پشیمانیام شد، در حالی که از کارهایی که انجام دادم، ناراحت نیستم.