رباعی شمارهٔ ۶۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دلتنگی و درگیری درونی خود اشاره می‌کند. او از احساس خاموشی و تنهایی رنج می‌برد و به رابطه‌اش با دوستان و عشق می‌اندیشد. در واقع، شاعر با تضاد میان عقل و دیوانگی و همچنین حسرتی که در دل دارد، به جستجوی هویت واقعی خود پرداخته است.
من کیستم؟ از خویش به تنگ آمده‌ایدیوانهٔ با خِرَد به جنگ آمده‌ای
من کیام؟ یک آدمی که از خودش سیر شده است. دیوانه ای هستم که با عقل و منطق سر جنگ دارد.
دوشینه به کوی دوست از رشکم سوختنالیدن پای دل به سنگ آمده‌ای
هوش مصنوعی: شب گذشته در کوی دوست از حسادت به آتش نشستم و دل به سنگ خوردم و گریه کردم.