رباعی شمارهٔ ۶۴۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دگرگونی که عشق در او ایجاد کرده صحبت میکند. او قبل از عشق فردی با وقار و متفکر بوده، اما اکنون به خاطر عشق به فردی بیپروا و سرگشته تبدیل شده است. عشق او را از حالت آرام و با عزت خود به وضعیت بیخود و سرگشتهای برده است.
عشقم دادی ز اهل دردم کردیاز دانش و هوش و عقل فردم کردی
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شد که من از درد و رنج دور شوم و با دانش و هوش و عقل تو به رشد و پیشرفت برسم.
سجادهنشین باوقاری بودممِیخواره و رند و هرزهگردم کردی
هوش مصنوعی: در حالتی آرام و محترم بر سجاده نشسته بودم، در حالی که به شرابنوشی و دورگردی مشغول بودم و تو مرا به حالتی دیگر درآوردی.