رباعی شمارهٔ ۶۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنجی می‌پردازد که عاشق به خاطر معشوقش متحمل می‌شود. شاعر از دل خود می‌خواهد که چرا این همه مشکل و مصیبت را به وجود می‌آوری و او را در جامعه رسوا می‌کنی. در واقع، اشتیاق و مشکلات عشق را با احساس ناامیدی و سرخوردگی ترکیب می‌کند.
ای دل تا کی مصیبت افزا گردیای خون شده چند درد پیما گردی
هوش مصنوعی: ای دل، تا کی باید از درد و رنج و مصیبت شکایت کنی؟ چرا مدام در آلام و ناراحتیها سیر کنی و زندگی را با نگرانی بگذرانید؟
انداختیَم در به در و کوی به کویرسوا کردی مرا، تو رسوا گردی
هوش مصنوعی: تو مرا در کوچهها و خیابانها سرگردان کردی و خجالتزدهام کردی، اما در این میان خودت هم خجالتزده خواهی شد.