رباعی شمارهٔ ۶۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که به دور شمعی چون دود می‌چرخد. این دود نماد ناراحتی و درد دل شاعر است. او به این شخص می‌گوید که اگرچه نوشته‌اش زیبا نیست، اما اثر آن بر دل او سنگین است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که غم و دردش به او نزدیک شده و اگرچه نوشته به خون دلش رنگین است، اما اثرش به سرعت آشکار می‌شود.
ای آنکه به گرد شمع دود آوردییعنی که خط ارچه خوش نبود آوردی
هوش مصنوعی: ای کسی که در اطراف شمع دود ایجاد کردی، بدان که هرچند نوشتار تو زیبا نیست، ولی باز هم چیزی برای گفتن داری.
گر دود دل منست دیرت بگرفتور خط به خون ماست زود آوردی
هوش مصنوعی: اگر دل من از غم میسوزد، این غم به خاطر توست. و اگر دمی از دل ما خون میریزد، زودتر به حال ما رسیدگی کن.