رباعی شمارهٔ ۶۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر آرزو میکند که ای کاش او را به آتش میکشیدند تا از درد جدایی از دوست رها شود. او از کسی که به او نزدیک است، میخواهد که در چشمانش نمک بپاشد و او را از جدایی نجات دهد. شاعر احساساتی عمیق از تنهایی و ناراحتی را بیان میکند.
ای کاش مرا به نفت آلایندیآتش بزدندی و نبخشایندی
هوش مصنوعی: ای کاش مرا به آتش میکشیدند و نمیبخشیدند، مثل نفت که آلودگی به همراه دارد.
در چشم عزیز من نمک سایندیوز دوست جدا شدن نفرمایندی
هوش مصنوعی: در چشم محبوب من، تو مانند نمک میدرخشی و هرگز درخواست نمیکنی که از دوست خود جدا شوم.