رباعی شمارهٔ ۶۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند بزرگ و خالق موجودات اشاره میکند و از او میخواهد که درهای رحمت و امید را به رویش باز کند. شاعر به ناتوانی خود در داشتن هنری اشاره کرده و به دنبال راهنمایی و کمک از خداوند است.
ای خالق ذوالجلال هر جانوریوی رهرو رهنمای هر بی خبری
هوش مصنوعی: ای خالق بزرگ و باعظمت، تو هر موجود زندهای را آفریدهای و راهنمای هر نادانی هستی.
بستم کمر امید بر درگه توبگشای دری که من ندارم هنری
هوش مصنوعی: من امیدم را به درگاه تو گره زدهام، لطفا دری بگشای که من هنری ندارم.