شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به تبیین احساسات عمیق و حقیقت‌های روحانی می‌پردازد. شاعر خود را شمعی می‌داند که تنها مشعله‌ای برای دل است و در شب تا صبح فقط گریه‌ای جانسوز دارد. او می‌گوید معنی دیدار تنها یک افسانه است و وعده‌های مرموزی در پس پرده وجود دارد. در مورد مقدس بودن جستجوی خدا، به حاجی‌ای اشاره می‌کند که تنها از سنگ‌های بی‌ارزش شرف کسب می‌کند.
شاعر بیان می‌کند که برای به‌دست‌آوردن دانش واقعی و کرامات، باید مردانگی و عشق را بیاموزی. روزی که کسی با نگاهی دل را نوازش دهد، باید عمر را همان روز حساب کند. او به انتقادی از جامعه و مدارس می‌پردازد که به جای علم واقعی، تنها بدآموزی می‌آموزند.
در نهایت، شاعر می‌گوید که از عمر، بهار اصلی تنها در دیدار چهره محبوب و دل‌افروز خلاصه می‌شود.
شمعیم و دلی مشعله‌افروز و دگر هیچشب تا به سحر گریهٔ جانسوز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: ما مانند شمعی هستیم که دلمان مانند مشعل روشن است و در این شب تا سپیدهدم فقط به سوگ و گریه‌ای جانسوز ادامه میدهیم و هیچ چیز دیگر نداریم.
افسانه بود معنی دیدار که دادنددر پرده یکی وعدهٔ مرموز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: دیدار ما تنها یک داستان و افسانه بود، چرا که در پس پرده وعدهای مبهم به ما داده شد و چیزی بیشتر از آن نبود.
حاجی که خدا را به حرم جست چه باشداز پارهٔ سنگی شرف‌اندوز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: کسی که برای رسیدن به خدا به خانهٔ کعبه میرود، چه ارزشی دارد اگر تنها به یک تکه سنگ بی‌ارزش گذاشته شود و هیچ چیز دیگر.
خواهی که شوی باخبر ازکشف و کراماتمردانگی و عشق بیاموز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از راز و کرامات عشق و مردانگی آگاه شوی، باید درس عشق را یاد بگیری و به چیز دیگری نیاز نخواهی داشت.
روزی که دلی را به نگاهی بنوازنداز عمر حسابست همان روز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: روز و لحظهای که یک نگاه محبتآمیز، دل کسی را نوازش میدهد، همان روزی است که میتوان آن را جزء عمر حساب کرد و هیچ چیز دیگری اهمیت ندارد.
زین قوم چه خواهی که بهین پیشه‌ورانشگهواره تراشند و کفن‌دوز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: از این گروه چه توقعی میتوان داشت وقتی که بهترین کارگرانشان، گهواره میسازند و کفن میدوزند و کار دیگری انجام نمیدهند؟
زین مدرسه هرگز مطلب علم که اینجاستلوحی سیه و چند بدآموز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: این مدرسه هیچ دانش واقعی ندارد، فقط لوحی تاریک و چند آموزش نادرست و هیچ چیز دیگر.
خواهد بَدَل عمر، بهار از همه گیتیدیدار رخ یار دل‌افروز و دگر هیچ
هوش مصنوعی: اگر عمرم را بدهند تا فقط بهار را ببینم و چهرهٔ خوش یارم را تماشا کنم، هیچ چیز دیگری نمیخواهم.