شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره دلشکستگی و صبر در برابر مشکلات است. شاعر به دل خود می‌گوید که هرچند در غم و اندوه است، اما بایستی صبر کند، زیرا روزی به خوشی‌ها و آرامش خواهد رسید. همچنین در شعر به این نکته اشاره می‌شود که حتی اگر دلی بسوزد یا گناهی صورت گیرد، عفو و بخشش از جانب معشوق و شاه خوبان نخواهد بود. این اشعار به نوعی امید به آینده و صبر در سختی‌ها را تداعی می‌کند.
درغمش هرشب به گردون پیک آهم می‌رسدصبرکن ای دل شبی آخر به ما هم می‌رسد
هوش مصنوعی: در غم او هر شب به آسمان، ناله و آه من می‌رسد. صبر کن ای دل، یک شب آخر هم به ما خوشبختی می‌رسد.
شام تاریک غمش راگر سحرکردم چه سودکزپس آن نوبت روز سیاهم می‌رسد
هوش مصنوعی: اگر شب تاریک غمهایش را صبح روشن کنم، چه فایده دارد؟ چون بعد از آن دوباره زمان روزهای سیاه من می‌رسد.
صبرکن گر سوختی ای دل ز آزار رقیبکاین حدیث جانگداز آخر به شاهم می‌رسد
هوش مصنوعی: ای دل، اگر از آزار دشمن به ستوه آمدی، صبر کن؛ زیرا این قصه دردناک در نهایت به پیروزی و کامروایی خواهد انجامید.
گر گنه کردم عطا از شاه خوبان دور نیستروزی آخر مژدهٔ عفو گناهم می‌رسد
هوش مصنوعی: اگر اشتباهی کردهام، دور از لطف نیست که از بزرگی و مهربانی خداوند در نهایت بخشیده شوم و روزی خبر عفو گناهانم به من می‌رسد.