شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله زیبایی، زندگی و انتظار پرداخته است. شاعر از تصاویری چون شعله، برق و سیل استفاده کرده و به مفاهیم وجود و ظهور و بارقه‌های امید اشاره می‌کند. او به سفر فکری خود در طول تاریخ می‌پردازد و بیان می‌کند که در نهایت، آنچه که به انتظار آن بوده، فرامی‌رسد. در این شعر، عشق و محبت نیز به نمایش گذاشته شده و در نهایت نویسنده به صبر و برداشت مثبت از وقایع زندگی توصیه می‌کند. او به زیبایی‌های طبیعت و نقش آن در روح انسان اشاره می‌کند و در نتیجه، پیامی از امید و انتظار را منتقل می‌سازد.
آن چه شعله است کزان راهگذار می‌آیدیا چه برقیست که دایم به‌نظر می‌آید
هوش مصنوعی: این شعلهای که در حال عبور است چه چیزی است؟ یا این نوری که همواره در دیدرس ماست، چطور نوری است؟
ظلماتیست جهانگیرکه چون سیل روانمژده آب حیاتش ز اثر می‌آید
هوش مصنوعی: جهانی پر از ظلمت و تاریکی است که مانند سیلی روان حرکت می‌کند و بشارت آب حیاتش از نشانههایش نمایان میشود.
زادهٔ فکر من است این که پس از چندین قرنبه سفررفته و اکنون زسفر می‌آید
هوش مصنوعی: این اثر حاصل تفکر من است و حالا پس از گذشت سالهای زیاد، به بازگشت از سفر مشغول است.
دیده بگشای و در آغوش بگیرش کز مهرپسری بر سر بالین پدر می‌آید
هوش مصنوعی: چشمانت را باز کن و او را در آغوش بگیر، زیرا پسری از عشق بر بالین پدرش می‌آید.
اگر این فتنه گری زان خط سبز است چه باکخوش بود فتنه گر از دور قمر می‌آید
هوش مصنوعی: اگر این تحریک و آشوب از آن خط سبز باشد، نگران نباشید. جالب اینجاست که فتنهگر از فاصله دوری چون ماه میرسد.
پا و سر می‌شکند راه خرابات ولیمرد وارسته ازبن راه بسر می‌آید
هوش مصنوعی: درست است که برای رسیدن به جایی مانند خرابات، مشکلات زیادی وجود دارد و ممکن است سختیها و دردسرهایی پیش بیاید، اما فردی که خود را از وابستگیها و محدودیتها رها کرده، به سهولت و با آرامش به هدفش میرسد.
ای دل از کو تهی دست طلب شکوه مدارصبرکن عاقبت آن نخل به‌بر می‌آید
هوش مصنوعی: ای دل، از اینکه خالیدست و بیتوفیق هستی، ناامید نشو و عصبانی مشو. صبر کن، چرا که در نهایت آن درختی که انتظارش را میکشی، به بار مینشیند.
هرکجا بگذرد آن سرو خرامنده بهارخاک راهش به نظرکحل بصر می‌آید
هوش مصنوعی: هر جا که آن سرو زیبای خوشحرکت عبور کند، بهار و زیبایی طبیعت در چشمها نمایان میشود.