شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: این شعر به امید و آرزوهای شاعر درباره عشق و دل‌باختگی اشاره دارد. شاعر با بیان احساساتش، از خواسته‌ها و امیدهای قلبی‌اش سخن می‌گوید، امیدوار است که محبوبش با دیدن حال پریشان او به دلش رحم کند. همچنین، او از وضعیت دلش در غیبت محبوبش و آرزوی آباد شدن دل‌ها سخن می‌گوید، و با اشاره به بهار و شکوفایی گلستان، برآمدن از ویرانی و رسیدن به سربلندی و شادی را آرزو می‌کند. در کل، این شعر بیانگر عشق، دلتنگی و امید به وصال است.
جان قرین رخ جانان شود انشاء‌اللههرچه خواهد دل ما، آن شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: انشاء‌الله که روح ما همراه چهره محبوب خواهد بود و هر آنچه دل ما بخواهد، انشاء‌الله محقق خواهد شد.
تا ببیند بت من حال پریشانی دلزلفش از باد پریشان شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: امید دارم که بت محبوب من حال پریشانی دل را مشاهده کند و زلفهایش نیز به خاطر نسیم آشفته شود.
آن که خون دلم از دیده به دامان افشاندخونش از دیده به دامان شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: هر کس که غم و اندوه من را دید و برای آن اشک ریخت، امیدوارم خون دلش نیز به خاطر این درد به زمین بریزد.
ای‌نهان گشته ز من، باش که حال دل زارهمچو خال تو نمایان شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: ای کسی که از من پنهان شدهای، امیدوارم حال دل دردناک من مانند نشانهای که بر چهرهات است، آشکار شود.
دل آشفته‌ام از بیم شب هجر درازدر سر زلف تو پنهان شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: دل بیتاب من به خاطر ترس از شب طولانی جدایی، آرزو دارد که در گیسوی تو پنهان شود، انشاء‌الله.
تا شود خانهٔ دل‌های عزیزان آبادخانهٔ جور تو ویران شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: امیدوارم خانهٔ دل‌های عزیزان پر از شادمانی و خوشی شود و خانهٔ ظلم و ستم ویران گردد.
بلبل آسوده نشین کز دم جان‌بخش بهاردهر ویرانه گلستان شود انشاء‌الله
هوش مصنوعی: بلبل خوشحال باش، زیرا با آمدن بهار و وزش نسیم جان‌بخش، انشاء‌الله ویرانیها تبدیل به گلستان خواهند شد.