شمارهٔ ۴۳ - شهر تهران
هوش مصنوعی: این شعر درباره زندگی در یک شهر شلوغ و پر از سر و صدا است که پر از دروغ، غیبت و بدگوییهاست. شاعر از این همهمه خسته شده و احساس میکند که این زندگی مملو از تلخی و ناامیدی است.
شهریست پر از همهمه و قالاقیلبهتان و دروغ و غیبت و فحش سبیل
هوش مصنوعی: این شهر پر از سر و صدای زیاد و شایعات است، جایی که دروغ، غیبت و ناسزا رواج دارد.
خستیم از این همهمه ای گوش امانمُردیم ازین زندگی ای مرگ دخیل
هوش مصنوعی: ما از این سروصدا و شلوغی خسته شدهایم و از این زندگی به تنگ آمدهایم، انگار که مرگ به ما وابسته شده است.