فقرۀ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این متن، نویسنده به پسرش آموزش می‌دهد که بهترین دارایی انسان خرد و دانایی است. او توضیح می‌دهد که حتی اگر تمام دارایی‌ها و زندگی مادی از دست برود، اگر انسان خرد داشته باشد، هنوز می‌تواند به زندگی ادامه دهد و به رشد و پیشرفت برسد. خرد بالاترین نعمت است و هیچ چیز بهتر از آن نیست. در نهایت، تأکید می‌شود که اگر خرد را از دست بدهد، هیچ نیازی به ثروت یا کمک دیگران نخواهد داشت.
و تراگویم ای پسر من، نیکوترین دهشیاری به مردمان، گوهر خرد است. چه اگر بر کست خواسته برود و یا چهارپایان بمیرد خرد بماند.
هوش مصنوعی: به تو میگویم، پسرم، بهترین هدیهای که میتوانی به مردم بدهی، عقل و خرد است. زیرا اگر مال و ثروت کسی از دست برود یا حیوانات او بمیرند، خرد او باقی میماند.
کسی کاو به گیتی دهشیار زیستنکوتر ورا از خرد چیز نیست
هوش مصنوعی: کسی که در این دنیا با هوش و درک زندگی میکند، از هر چیز دیگری بهتر است.
که گرمایه از دست برکست، شدزر و چارپانیزش از دست شد
هوش مصنوعی: اگر گرما از دست برود، طلا و چهارپایهاش نیز دیگر وجود نخواهد داشت.
چو باشد خرد، رفته بازآیدشبه ناز کسان کی نیاز آیدش
هوش مصنوعی: وقتی انسان صاحب عقل و درک باشد، دوباره به آرامش و خوشی بازمیگردد و نیازی به دیگران ندارد.