دوبیتی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تضاد میان نفس خود و رسالتش در زندگی اشاره میکند. او میگوید که زندگیاش به خاطر لذتی آنی و دنیوی است و نمیداند که در واقع هدف از بندگی و زندگی چیست. در نهایت، احساس میکند که وجودش به بیهودگی و هرزگی میگذرد.
نفس شومم به دنیا بهر آن استکه تن از بهر موران پرورانست
هوش مصنوعی: من برای زندگی در این دنیا به دنیا آمدهام، تا اینکه جسمم به خاطر موجودات کوچک و خفتپذیر، مانند مورچهها، پرورش یابد.
ندونستم که شرط بندگی چیستهرزه بورم به میدان جهانست
هوش مصنوعی: نمیدانستم که حقیقت بندگی چیست، اما حالا میبینم که در این دنیا چه بیهودگیهایی وجود دارد.