دوبیتی شمارهٔ ۱۳
شاعر در این ابیات به احساسی عمیق و سرگشتگی درون خود اشاره میکند. او نمیداند که دلش به چه کسی این طور وابسته است و دچار شیدایی شده است. همچنین در جستوجوی فردی خاص است که دلش را اسیر کرده و در این آوارهگی، حس تنهایی و سرگشتگی خود را بیان میکند.
نمیدانم دلم دیوانهٔ کیستکجا آواره و در خانهٔ کیست
نمیدانم دل من دیوانهٔ چه کسی است و در کجا سرگردان و آواره شده است.
نمیدونم دل سرگشتهٔ مواسیر نرگس مستانهٔ کیست
نمیدانم دلشکسته و سرگردان من، تحت تاثیر چشمهای مستانهی چه کسی است.