دوبیتی شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از درد و اندوه ناشی از جدایی صحبت می‌کند. او می‌گوید که بدون وصل محبوبش هیچ شادابی در دلش وجود ندارد و آزادی بدون او برایش معنایی ندارد. همچنین او به سرزمینی خراب و بدون امید اشاره می‌کند و آرزو دارد که این ویرانی هرگز به آبادانی نرسد.
دلم بی وصل ته شادی مبینادز درد و محنت آزادی مبیناد
هوش مصنوعی: دل من بدون وصل تو هرگز شادی نمیبیند و از درد و سختی، آزادی را احساس نمیکند.
خراب‌آباد دل بی مقدم توالهی هرگز آبادی مبیناد
هوش مصنوعی: دل ویران من بدون حضور تو، ای الهی، هرگز آباد نخواهد شد.