دوبیتی شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تحسین افرادی می‌پردازد که از تعلقات ظاهری و دنیوی فراتر رفته و به معنای عمیق‌تری از زندگی دست یافته‌اند. او به این افراد اشاره می‌کند که نه تنها تحت تأثیر وابستگی‌های مادی و مکان‌های مذهبی نیستند، بلکه قلبشان به عشق و حقیقتی فراگیر تعلق دارد. در واقع، هدف این شعر تأکید بر اهمیت روحانی و معنوی زندگی است و اینکه عشق و دلبر حقیقی فراتر از مکان‌ها و مظاهر مذهبی است.
خوشا آنانکه پا از سر ندونندمثال شعله خشک و تر ندونند
خوشا به حال آنانی که فرق سر از پا را نمیدانند و همانند شعلهی آتش، فرقی میان تر و خشک قائل نمیشوند.
کُنِشت و کعبه و بت‌خانه و دِیرسرایی خالی از دلبر ندونند
خوشا به حال آنانی که معشوق را در هر مکانی اعم از کنیسه و کعبه و بت‌خانه و دیر حاضر ببینند.