دوبیتی شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر حالتی از عشق و دیوانگی هستند. شاعر از شدت احساسات خود میگوید که حتی اگر دیر به این عشق رسیده باشد، باز هم دیوانهوار به آن دل بسته است. او احساس میکند که ناموسش (عشقش) در خطر است و به همین دلیل تصمیم دارد که در روزی خاص، با عشق خود ارتباط برقرار کند و به او نزدیک شود. در واقع، این شعر توصیف دیوانگی شیرین و شور و شوق عاشقانه است.
دلی دیرم ولی دیوانه و دنگزَدَهستُم شیشهٔ ناموس بر سنگ
زَدَستِم: زده استم، زدهام.
ازین دیوانگی روزی برآیمکه در دامان دلبر برزنم چنگ
هوش مصنوعی: روزی خواهد رسید که از این جنون رهایی یابم و در آغوش محبوبم ساز بزنم.