دوبیتی شمارهٔ ۱۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که حاجت او را برآورده کند. او در واقع به دو حالت اشاره می‌کند: اگر خداوند به دعایش پاسخ دهد و او را یاری کند، خوشحال خواهد بود، اما اگر محرومش کند، دلش به درد می‌آید. شاعر به نوعی از ارتباط عاطفی و نیاز به توجه و محبت الهی سخن می‌گوید.
الهی ار بواجم ور نواجمته دانی حاجتم را مو چه واجم
هوش مصنوعی: ای خداوند، اگر از حال من آگاه هستی و صدایم را میشنوی، پس دلم را به حال خودم واگذار کن و نیازهایم را برطرف کن.
اگر بنوازیم حاجت روا بیوگر محروم سازی مو چه ساجم
هوش مصنوعی: اگر ما را نوازش کنی و نیاز ما را برآوری، خوب است، ولی اگر ما را محروم کنی، چه میتوان کرد؟