دوبیتی شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و رنجی که در دل دارد سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که حتی اگر چهره‌اش دچار غم و خاکی‌بودن باشد، چیزی تغییر نمی‌کند. او همچنین به جستجوی حقیقت و معانی در میان مذاهب و ملل مختلف پرداخته و احساس می‌کند که در میان تمامی این تنوع‌ها، هنوز هم دچار سردرگمی و ناتوانی است. در نهایت، شاعر به نوعی از ناامیدی نسبت به پیدا کردن پاسخ نهایی اشاره می‌کند.
دلم دردین و نالین چه واجمرخم گردین و خاکین چه واجم
هوش مصنوعی: دل مرا از درد و ناله پر کرده است، اکنون چه نیازی به زیبایی و زینت دارم؟
بگردیدم به هفتاد و دو ملتبه صد مذهب منادین چه واجم
هوش مصنوعی: در میان هفتاد و دو ملت با مذاهب مختلف گشتم، اما همچنان به دنبال چیزی هستم که مرا متوقف نکند.