دوبیتی شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به آسمان و جهان سخن می‌گوید. او به گنبد آسمان می‌نگرد و می‌خواهد با آه و درد خود آن را بسوزاند. در عین حال، او به این فکر می‌کند که اگر کارش اینگونه پیش نرود، چه باید انجام دهد یا چگونه باید ادامه دهد. احساسات عمیق و عدم قطعیت در آرزوهای او مشهود است.
به آهی گنبد خضرا بسوجمفلک را جمله سر تا پا بسوجم
هوش مصنوعی: به خاطر یک آه در دل، تمام آسمان را به گونهای به هم میزنم که انگار از سر تا پای آن در هم میآمیزد و دچار تغییر میشود.
بسوجم ار نه کارم را بساجیچه فرمائی بساجی یا بسوجم
هوش مصنوعی: اگر من برای تو کاری انجام ندادهام، تو چهطور میتوانی برای من کاری انجام دهی؟ آیا من باید برای تو تلاش کنم یا تو باید برای من تلاش کنی؟