دوبیتی شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از ناامیدی و درد دل خود می‌گوید. او به سرنوشت و چرخش روزگار اشاره دارد که باعث درد و رنج او شده است. دلش نمی‌تواند با وضعیت کنونی که پر از مشکلات و ناامیدی است، شاد باشد و از این رو، ناله و فریادش به گوش می‌رسد. او حسرت دارد که دل‌خواهش در میان خار و خس قرار گرفته و نمی‌تواند از زندگی لذت ببرد.
ز دست چرخ گردون داد دیرِمهزاران ناله و فریاد دیرِم
هوش مصنوعی: از دست گردونهٔ روزگار، هزاران ناله و فریاد برايم به وجود آمده است.
نشیند دلستانم با خس و خارچگونه خاطر خود شاد دیرِم؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم دل خود را شاد کنم وقتی عشق من در کنار خار و خاشاک نشسته است؟