دوبیتی شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، شاعر از احساس ناامیدی و نگرانی سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که اگرچه ممکن است از شرایط سخت و مشکلات زندگی ناراحت باشد، اما در عین حال به امید و کمک‌طلبی به خداوند نیز فکر می‌کند. در نهایت، از حالی که دارد و احساساتش ابراز می‌کند، می‌توان پی برد که به دنبال آرامش و راه‌حل است.
مو از قالوا بلی تشویش دیرمگنه از برگ و باران بیش دیرم
هوش مصنوعی: مو از گفتههای دیگران بیخبرم و دچار اضطراب و نگرانی هستم، گناهی نیست، فقط باران و برگهایم که برایم سنگین شده است.
اگر لاتقنطوا دستم نگیردمو از یاویلنا اندیش دیرم
هوش مصنوعی: اگر ناامید نشوید، دستم به کمک شما نخواهد رسید و از مشکلات نگران نباشید، چرا که زمان درازی است که در این حال هستیم.