دوبیتی شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: شاعر از عشقش میگوید که مانند آتش در دلش شعلهور شده و او را میسوزاند. او به محبوبش میگوید که حتی اگر سگ او بر چشمش پا بگذارد، از عشق او همچنان به خاک پایش احترام میگذارد و در عذاب عشقش میسوزد.
ز عشقت آتشی در بوته دیرمدر آن آتش دل و جان سوته دیرم
هوش مصنوعی: از عشق تو آتشی در جان من روشن شده و در این آتش، دل و جانم سوخته است.
سگت ار پا نهد بر چشمم ای دوستبه مژگان خاک پایش روته دیرم
روته: روفته.