دوبیتی شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از درد و غم ناشی از دوری معشوق صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که این غم و اندیشه‌های مربوط به دوری، همیشه با او همراه بوده و به نوعی در زندگی‌اش جاودانه شده است. همچنین، از بدبختی و بی‌عدالتی‌های مقدر و سرنوشت ناخوشایندش نیز اظهار ناله و زاری می‌کند.
ز هجرانت هزار اندیشه دیرمهمیشه زهر غم در شیشه دیرم
هوش مصنوعی: از دوری تو، هزاران فکر و خیال در ذهنم همیشه وجود دارد و غم تو مانند زهر در جانم رسوخ کرده است.
ز نا‌سازی بخت و گردش چرخفغان و آه و زاری پیشه دیرم
هوش مصنوعی: به دلیل بدشانسی و تغییرات زندگی، من همیشه در حال فریاد زدن و ناله کردن هستم.