دوبیتی شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع آزادی و سرپیچی از قوانین اشاره دارد. گوینده به معشوقه‌اش می‌گوید که اگر او بی‌گناه است و می‌تواند به ملكش دست یابد، او نیز از ریشه‌های تاریخی و اسطوره‌ای خود می‌تواند جدا شود و در این راه عصیان می‌کند. احساسات عمیق و کنش‌های افراطی در این اشعار به وضوح مشهود است.
مو آن رندم که عصیان پیشه دیرمبه دستی جام و دستی شیشه دیرم
هوش مصنوعی: من همان کسی هستم که از دیرباز سر به شورش و نافرمانی برداشتهام، در یک دست جام و در دست دیگر شیشهای دارم که به من حال و روحیه میدهد.
اگر تو بی‌گناهی رو مَلَک شومن از حوا و آدم ریشه دیرم
هوش مصنوعی: اگر تو بی‌گناه هستی، به مقام فرشتهگی نائل میشوی؛ من اما، از نسل حوا و آدم هستم و ریشهام به آنجا برمیگردد.