دوبیتی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این بخش از شعر، شاعر بیان میکند که به هیچ چیز جز عشق محبوبش فکر نمیکند و هیچ آرزویی جز او در دل ندارد. او احساس میکند که در دنیای عشق، تنها چیزی که ارزش دارد جان اوست و هیچ کالای دیگری برایش اهمیت ندارد.
به سر غیر ته سودایی ندیرمبه دل جز ته تمنایی ندیرم
هوش مصنوعی: به جز تو، هیچ آرزویی در دلم ندارم و هیچ کس دیگری را به ذهن خود راه نمیدهم.
خدا دونه که در بازار عشقتبجز جان هیچ کالایی ندیرم
هوش مصنوعی: خداوند، میدانم که در بازار عشق تو، جز جانم هیچ چیزی برای ارائه ندارم.