دوبیتی شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنج خود به خاطر ناکامی در عشق و بیعدالتیهای زندگی میگوید. او احساساتی شدید و متغیر دارد؛ گاهی همچون پلنگی زخمی و گاهی مانند شیری در زنجیر، از دلتنگی و زخمهای ناشی از سرنوشت نالان است.
شبی نالم شبی شبگیر نالمز جور یار و چرخ پیر نالم
هوش مصنوعی: شبی من به خاطر ظلم یار و ناملایمات زندگی شکایت میکنم و از دل تنگیام میگویم.
گهی همچون پلنگ تیر خوردهگهی چون شیر در زنجیر نالم
هوش مصنوعی: گاهی مانند پلنگی که به شدت آسیب دیده و گرفتار شدهام، و گاهی چون شیری که در زنجیر اسیر است، ناله میکنم.