دوبیتی شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال آشفته و درونی خود سخن می‌گوید. او به شکسته شدن پروازش و احساس ناراحتی‌اش اشاره می‌کند. دیگران از او می‌خواهند که نگرانی‌هایش را بازگو کند، اما او می‌گوید که وقتی کسی به ذهنش می‌آید، نمی‌تواند دردل کند و خویشتن را از بیان احساساتش باز می‌دارد.
مو که آشفته حالم چون ننالمشکسته پر و بالم چون ننالم
هوش مصنوعی: وقتی حال من آشفته و پریشان است، چطور میتوانم ناله نکنم در حالی که بال و پرم شکسته است؟
همه گویند فلانی چند نالیتو آیی در خیالم چون ننالم
هوش مصنوعی: همه میگویند چرا تو ناله میکنی، اما وقتی در خواب و خیال من هستی، چرا من نالم؟