دوبیتی شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و دردناک خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که اگرچه از دل‌شکستگان و بی‌حاصلان است، اما نمی‌تواند شکایت کند. همچنین به مقایسه خود با بلبل پرداخته که در میان گل‌ها می‌نالد و از دوری خود از گل‌ها می‌گوید. به طور کلی، شاعر بیانگر غم و ناامیدی‌اش از زندگی و دوری از زیبایی‌هاست.
مو کز سوته‌دلانم چون ننالم؟مو کز بی‌حاصلانم چون ننالم؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از درد دل سوختهدلان سخن نگویم؟ چگونه میتوانم از بیثمر بودن زندگیام حرفی نزنم؟
به گل بلبل نشیند زار نالدمو که دور از گلانم چون ننالم؟!
هوش مصنوعی: بلبل در کنار گل‌ها نشسته و با دلتنگی شکایت میکند که چگونه میتواند از دوری گل‌ها غمگین نباشد؟