دوبیتی شمارهٔ ۱۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات ناامیدی و درد خود میپردازد. او بیان میکند که مانند بلبل، به خاطر غم و اندوهی که در دل دارد، نمیتواند از زیباییهای زندگی لذت ببرد. در واقع، شاعر از تیرگی روح خود و زندگی پر از دردش صحبت میکند.
بوره یکدم بنالیم و بسوجیماز آنرویی که هر دو تیره روجیم
بیا یک دم بنالیم و بسوزیم زیرا که هردو تیرهروز و تیرهبختیم (روج یعنی روز)
ته بلبل حاش لله مثل مو نینبو جز درد و غم یک عمر روجیم
ای بلبل، خدا نکناد که تو مثل من باشی(؟) که یک عمر جز درد و غم، مرا روزی نبود. (روجی یعنی روزی)