دوبیتی شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حسرت و پشیمانی سخن می‌گوید. او به این فکر می‌کند که اگر در کارهایش اشتباه کند، ممکن است از آن پشیمان شود. ولی امیدوار است که روزی بتواند از زحمات خود نتیجه بگیرد و به خوشبختی دست یابد. در کل، شعر نشان‌دهنده تلاش و آرزوی شاعر برای دستیابی به موفقیت و پرهیز از اشتباهات است.
بوره ای دل بوره باری بشیمانمکه کاری کز آن گردی پشیمان
هوش مصنوعی: ای دل، باری بر گردن نگذار که اگر بخواهی به مکه بروی، ممکن است از آن کار پشیمان شوی.
یه دو روزی به ناکامی سر آریمباشه روزی که گل چینیم به دامان
هوش مصنوعی: به مدت چند روز با ناکامی زندگی خواهیم کرد، اما امیدواریم روزی برسد که خوشبختی و شادی را در آغوش بگیریم.