دوبیتی شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به بررسی نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌های زندگی می‌پردازد. او از خداوند می‌پرسد که چرا برخی افراد زندگی راحت و پرفراز و نشیب دارند و نعمت‌های فراوان دریافت می‌کنند، در حالی که دیگران تنها به نان کم و رنج و درد دچارند. این شعر نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و پرسش‌های عمیق درباره‌ی سرنوشت انسان‌هاست.
اگر دستم رسد بر چرخ گردوناز او پرسم که این چون است و آن چون
هوش مصنوعی: اگر به چرخ گردون و زمان دسترسی پیدا کنم، از او میپرسم که این چیز چگونه است و آن چیز چگونه.
یکی را می‌دهی صد ناز و نعمتیکی را نان جو آلوده در خون
هوش مصنوعی: یکی را با نعمت‌های فراوان و محبتهای بسیار مورد لطف قرار می‌دهی، در حالی که دیگری فقط از نان جو که پر از آلودگی و درد است، برخوردار است.