دوبیتی شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساسی عمیق و عاشقانه هستند. شاعر به حالت درونی دل خود اشاره می‌کند و از عشق به لیلی، دختر زیبا و معصوم، صحبت می‌کند. او از احساس جنون و شور و شوق ناشی از این عشق می‌گوید و خود را در وضعیت مجنون‌وار قرار می‌دهد. این احساسات نشان‌دهنده‌ی درد و عشق عمیق است که در دل او به خاطر لیلی وجود دارد.
دلا چونی دلا چونی دلا چونهمه خونی همه خونی همه خون
هوش مصنوعی: ای دل، حال تو چگونه است؟ از آنجا که تو همچنان در درد و رنجی عمیق غرق شدهای.
ز بهر لیلی سیمین عذاریچو مجنونی چو مجنونی چو مجنون
هوش مصنوعی: به خاطر لیلی زیبا، مانند مجنونی دیوانه و سرگردان شدهام.