دوبیتی شمارهٔ ۲۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس عمیق غم و درد دل سخن می‌گوید و به کسانی که دل‌شکسته هستند، اشاره می‌کند. او به نوعی همدردی با آن‌ها پرداخته و از احساس نیاز به شنیدن ناله‌های آن‌ها سخن می‌گوید، چرا که ارزش و اهمیت دل‌های سوخته و دردمند را درک می‌کند.
نوای ناله غم اندوته دونوعیار قلب خالص بوته دونو
نوای ناله را اندوهبار میدان و عیارِ قلب خالص را بوته. (در بوتهٔ زرگری، عیار زر معلوم میشود)
بوره سوته دلان واهم بنالیمکه قدر سوته دل دلسوته دونو
سوخته دلان! بیایید با هم بنالیم، که قدر دلسوخته دل را دلسوخته میداند.