دوبیتی شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر از لذت و زیبایی بویی که از موهای محبوب می‌وزد سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که این بوی خوش، برای او از بوی گل‌ها نیز دلپذیرتر است. او همچنین به احساسی اشاره دارد که وقتی این تصویر را در آغوش می‌گیرد، گویی بوی گل‌ها را از دنیای خواب و بیداری می‌گیرد.
نسیمی کز بن آن کاکل آیومرا خوش‌تر ز بوی سنبل آیو
هوش مصنوعی: نسیمی که از زیر آن موها به من میرسد، برای من دلپذیرتر از بوی گل سنبل است.
چو شو گیرم خیالش را در آغوشسحر از بسترم بوی گل آیو
هوش مصنوعی: وقتی خیال محبوبم را در آغوش میگیرم، بویی مانند عطر گل از بستر من بلند میشود.