دوبیتی شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و سرزندگی گل و گلستان اشاره دارد. شاعر گلستان را به عنوان مکانی زیبا و پر از زندگی توصیف می‌کند و گلخن را در مقایسه با گلشن می‌بیند. او بیان می‌کند که حتی در دنیای مردگان هم زیبایی و روح زندگی وجود دارد. در واقع، این اشعار به ارتباط بین زیبایی، زندگی و مرگ اشاره دارد.
بی ته گلشن به چشمُم گلخن آیووا ته گلخن به چشمِم گلشن آیو
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در ذهن من، گلستان بیپایان است، اما وقتی به محیط خود نگاه میکنم، تنها زمینی خالی و بیثمر به چشمم میآید. در حالی که واقعیت اینجا، تنها یک زمین بیحاصل است، در تصور من همهچیز درخشان و زیباست.
گُلُم ته، گُلبنُم ته، گلشنُم تهکه وا ته مرده را جان بر تن آیو
هوش مصنوعی: من را گل و لای زیبا احاطه کرده است، تو به من زندگی میبخشی و کسی که مرده است را دوباره زنده میکنی.