دوبیتی شمارهٔ ۲۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس درد و غم ناشی از عشق صحبت میکند. او به محبوبی که بیوفا است، میگوید که دلش را به او سپرده و این عشق برایش دردآور شده است. او به نوعی میخواهد بیان کند که این درد و غم بخشی از زندگیاش شده است.
مو را درد دلم خو کرده وا تهندونی درد دل ای بیوفا ته
هوش مصنوعی: مو به درد دل من عادت کرده و تو ای بیوفا نمیدانی که چقدر دل شکستهام.
بوره مو سوته دل وا ته سپارمته ذونی با دل و دل ذونه با ته
هوش مصنوعی: من قلب و احساساتم را به تو میسپارم، چون دل من همیشه به فکر توست و عشق من به تو عمیق است.