دوبیتی شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس اندوه و ماتم گوینده نسبت به محبوبش است. او از درد و غم درونی خود سخن می‌گوید و تصور می‌کند که هیچ‌کس به اندازه‌ی او به محبوبش اهمیت نمی‌دهد. همچنین، نحوه‌ی قدم‌های محبوبش و پیچیدگی‌های آن برایش جذاب و دل‌انگیز است.
دل مو دایم اندر ماتم تهبه دل پیوسته بی درد و غم ته
دلم همیشه در هوای توست و پیوسته در درد و اندوه تو.
چه پرسی که چرا قدت ببو خمخم قدم از آن پیچ و خم ته
از خم شدن قد من خم چه میپرسی که از پیچ و خمتوست.