دوبیتی شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از کمال و بینقصی زندگی صحبت میکند و به این نکته اشاره دارد که هرگز نخواهد پذیرفت چیزی ناقص یا ناکافی را. او خود را در حالت بیقراری توصیف میکند و به دنبال آرامشی است که هرگز نمییابد.
به دنیا مو نوینم کام بی تهبه دس هرگز نگیرم جام بی ته
در جهان هرگز بی تو کامیاب نمیشوم و هرگز بی تو جام به دست نمیگیرم.
بلرزم روز و شو چون بید مجنونندارم یک نفس آرام بی ته
شب و روز چون بید مجنون میلرزم و بی تو یک نفس آرام ندارم.