دوبیتی شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف احساسات و حال و هوای خود می‌پردازد. او به صورت استعاری می‌گوید که اگر چشمانش را با عشقی عمیق پر کند و عقلش را به چالش بکشد، در ازای آن حاضر است حال مجنون را برای لیلی تعریف کند و عشقش را به سوی دلخواهش سوق دهد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده شدت عشق و دلتنگی شاعر است.
دو چشمم را ته خون پالا کنی تهکلاه عقلم از سر وا کنی ته
هوش مصنوعی: اگر چشمانم را به خون آغشته کنی و عقل و فکر مرا از سرم بر داری، میخواهم که این کار را انجام دهی.
اگر لیلی بپرسه حال مجنوننظر او را سوی صحرا کنی ته
هوش مصنوعی: اگر لیلی از تو حال مجنون را بپرسد، تو نظر خود را به سمت صحرا معطوف کن.