دوبیتی شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس دلشکستگی و غم را به تصویر می‌کشد. او خود را به مرغی می‌ماند که پایش شکسته و نمی‌تواند پرواز کند، و همچنین به کشتی‌ای تشبیه می‌کند که در کنار دریا از حرکت باز مانده است. صدایی که از او برمی‌آید مانند صدای یک تار پاره است که دیگر نمی‌تواند نواخته شود. این تصویرها بیانگر احساسی عمیق از ناکامی و بی‌تابی هستند.
دلی دیرم چو مرغ پا شکستهچو کشتی بر لب دریا نشسته
دلی همچون پرندهی پا شکسته دارم. مانند کشتی به گل نشسته.
همه گوین که طاهر تار بنوازصدا چون میدهد تار گسسته
همه میگویند ای طاهر تار بنواز. تار خراب چگونه صدا میدهد؟