دوبیتی شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم و درد جدایی و غربت میگوید. او احساس تنهایی میکند و نمیتواند در چشمانش روشنایی ببیند، زیرا نه یار و همدمی دارد و نه آشنایی که به او دلگرمی بدهد.
عزیزان از غم و درد جداییبه چشمانم نمانده روشنائی
هوش مصنوعی: دوستان عزیز، به خاطر غم و دردی که از جدایی دارم، چشمانم دیگر نور و روشنی ندارند.
بدرد غربت و هجرم گرفتارنه یار و همدمی نه آشنائی
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که در حالتی از تنهایی و دوری از وطن، نه کسی برای همراهی و پشتیبانی وجود دارد و نه کسی که با او رابطهای آشنا و دوستانه داشته باشد.